Ο κάθε καλλιτέχνης έχει το δικαίωμα να εκθέτει το έργο του, και στην προκειμένη περίπτωση η έκθεση θα γινόταν σε ιδιωτικό χώρο.
Δεν είναι θέμα του κράτους να ποινικοποιεί αυτά τα πράγματα.
Αν κάποιος θεωρεί ότι προσβάλλεται, τότε μπορεί να προσφύγει στα αστικά δικαστήρια. Το «κλείσιμο του στόματος» με ποινικές διαδικασίες δεν συνάδει με την ελευθερία της έκφρασης.
Δεν γίνεται για ένα σχέδιο να σε απειλούν να σε σκοτώσουν.
Η θρησκεία δεν θίγεται από τον δημιουργό των συγκεκριμένων έργων αλλά από το άτομο που έκανε το κολάζ.
Υπάρχουν δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας – copyright – και δεν μπορείς να παίρνεις έργα ενός καλλιτέχνη και να τα δημοσιευεις χωρίς άδεια.
Δεν είναι χωρίς σημασία το ότι η συζήτηση αυτή, στο επίπεδο ποινικής διαδικασίας, γίνεται σε προεκλογική περίοδο.
Ανέφερε επίσης ότι η ΚΔ δεν είχε επίσημη θρησκεία όταν ιδρύθηκε το 1960, ούτε και Υπουργείο Παιδείας, το οποίο συστάθηκε μετά το 1963.
