Πιστεύω ότι το θέμα της εκτέλεσης των αποφάσεων του ΕΔΑΔ είναι το πιο επίκαιρο που αντιμετωπίζει το Συμβούλιο της Ευρώπης και από την έκβασή του θα καθοριστεί και το μέλλον του, τόνισε στην ομιλία του ο Αχιλλέας Δημητριάδης στο πλαίσιο των Διεθνολογικών Συναντήσεων Ναυπλίου, που φέτος είχαν τον τίτλο «Εφαρμογή Δικαστικών Αποφάσεων Ευρωπαϊκών Δικαστηρίων και Συνέπειες στα Ατομικά Δικαιώματα των Πολιτών».
Αναλύοντας το πιο πάνω θέμα, στην πρόσφατη Συνάντηση Ναυπλίου όπου παρέλαβε το βραβείο που απενεμήθηκε στην Τιτίνα Λοϊζίου αφού η ίδια δεν μπορούσε να παραστεί, υπέδειξε ότι μια απόφαση του ΕΔΑΔ δεν είναι μόνο μια διαταγή του Δικαστηρίου που δεσμεύει τον Αιτητή και το καθ’ού Κράτος. «Είναι πιστεύω περισσότερο. Δημιουργεί μια σχέση μεταξύ του Αιτητή και του Κράτους, η οποία θα μπορούσε (και αν με ρωτάτε θα έπρεπε) να τύχει αναγνώρισης από τρίτα Κράτη».
Μία απόφαση περιλαμβάνει χρηματικές και μη χρηματικές αποζημιώσεις, ατομικά μέτρα και γενικά μέτρα και ένα Κράτος έχει υποχρέωση συμμόρφωσης στις αποφάσεις που εκδίδονται εναντίον του.
Σημείωσε παράλληλα ότι η Επιτροπή Αναπληρωτών Υπουργών του ΣτΕ δεν εκτελεί αποφάσεις, απλά εποπτεύει την εκτέλεσή τους, όταν συνέρχεται τέσσερις φορές τον χρόνο για να συζητηθούν τρόποι εκτέλεσης των αποφάσεων βάσει ενός σχεδίου δράσης που καταθέτει το κράτος εναντίον του οποίου εκδόθηκε μία απόφαση και ακολούθως νέα επικαιροποιημένη έκθεση για την πρόοδο της εκτέλεσης.
Η Επιτροπή μπορεί να εκδώσει ενδιάμεσο ψήφισμα καλώντας το Κράτος να συμμορφωθεί ενώ όταν διαπιστωθεί ότι υπάρχει άρνηση εκτέλεσης μπορεί να παραπέμψει το θέμα ξανά στην Διοίκηση, εξήγησε.
Διερωτήθηκε παράλληλα κατά πόσο εκτός από την εποπτεία της Επιτροπής υπάρχει και άλλος τρόπος εκτέλεσης.
«Μέχρι τώρα οι Αιτητές εναπόθεταν τις ελπίδες του στην Επιτροπή. Όμως, δεδομένης της αποτυχίας χωρών μελών να εκτελέσουν αποφάσεις, νέοι δημιουργικοί τρόποι αρχίζουν να διαφαίνονται. Αυτοί έχουν να κάνουν μόνο με το χρηματικό μέρος της απόφασης, το οποίο είναι αντικειμενικό και μπορεί να τύχει εκτέλεσης και σε τρίτη χώρα,» είπε καταλήγοντας.
Στο δικό της χαιρετισμό η Τιτίνα Λοϊζίδου, αφού ευχαρίστησε όλους τους συντελεστές, είπε ότι θεωρεί πολύ μεγάλη τιμή για την ίδια την εισήγηση του καθηγητή Στέλιου Περράκη προς τον Δήμαρχο Ναυπλίου Δημήτρη Ορφανό για την απονομή στο πρόσωπό μου από τον Δήμο Ναυπλιέων του βραβείου «Αναστάσιος Πολυζωίδης – Γεώργιος Τερτσέτης για τη Δικαιοσύνη και το Δίκαιο».
«Αυτή η βράβευση είναι για μένα πολύ σημαντική, ιδιαίτερα γνωρίζοντας ότι πολύ σύντομα ο Δήμος Ναυπλιέων θα διδυμοποιηθεί με την Κερύνεια την πόλη από την οποία κατάγομαι και στην οποία έχω μεγαλώσει. Έτσι το βραβείο αυτό παίρνει και μια άλλη διάσταση, αυτήν της ταύτισης της πόλης μου με τη δική σας πόλη, πόλεις που έχουν πολλά κοινά και πολύ σημαντικές ιστορικές καταβολές,» σημείωσε.
Παρουσιάζοντας τις ακροάσεις ορόσημο στην έκβαση της υπόθεσης όπου προβλήθηκε και σχετικό βίντεο του τηλεοπτικού σταθμού ΑΝΤ1 ( ο σχετικός σύνδεσμος https://www.ant1live.com/koinonia/595544_titina-loizidoy-i-gynaika-poy-nikise-tin-toyrkia-sto-edad-binteo,) η κ. Λοϊζίου εξήρε το ρόλο και τη συμβολή του κ. Χρήστου Ροζάκη, πρώην Αντιπρόεδρου του ΕΔΑΔ και πρώην Πρόεδρου του Διοικητικού Δικαστηρίου του Συμβουλίου της Ευρώπης (2017), ο οποίος το 1991 ήταν μέλος της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Η γνωριμία μου με τον καθηγητή Περράκη, συνέχισε η κ. Λοϊζίδου, συνδέεται με το εξαιρετικά δύσκολο στάδιο της προσπάθειας εκτέλεσης των αποφάσεων του Δικαστηρίου του 1996 για τα ειδικά και γενικά μέτρα, δηλαδή την απόδοση της ειρηνικής απόλαυσης της περιουσίας μου, και αυτής του 1989, για εκτέλεση της απόφασης για την αποζημίωση για τη μη χρήση της.
Στο ΕΔΑΔ, κατέληξε στο χαιρετισμό της, είχαμε τη νομική διάσταση του Κυπριακού. Η εκτέλεση της απόφασης του 1996 ήταν και είναι η πολιτική διάσταση του Κυπριακού.
