Η δική μου ανάγνωση για την άτυπη Διάσκεψη της Γενεύης είναι ότι αρχίσαμε να μιλούμε για να μιλήσουμε, και αυτό το πρώτο βήμα που έγινε είναι θετικό και ελπίζω να έχουμε αποτελέσματα μέχρι τον Ιούλιο. Δεν χάνουμε την ελπίδα και προσπαθούμε.
Αναφορικά με την ουσία του Κυπριακού, εκτιμώ ότι πρέπει να αρχίσουμε συνομιλίες – οι συνομιλίες έπρεπε να αρχίσουν χθες – γιατί τα πράγματα δεν πάνε με το μέρος μας, είναι πολύ χειρότερα τα πράγματα σήμερα.
Με την απραξία και την αναποτελεσματικότητα των τελευταίων χρόνων, πάμε κατήφορο χωρίς χειρόφρενο. Η απραξία εδραιώνει τη διχοτόμηση.
Η τουρκική αδιαλλαξία μας έφερε εδώ, αλλά να μην επαναπαυόμαστε ρίχνοτας όλα στην Τουρκία.
Το ερώτημα που οφείλουμε να απαντήσουμε είναι, προτιμούμε να έχουμε μισή χώρα ή θέλουμε ολόκληρη τη χώρα μας με τους Τουρκοκύπριους συνέταιρους μας.
Επιπλέον οι γεωπολιτικές εξελίξεις στον κόσμο αναπόφευκτα επηρεάζουν και την κατάσταση στην Κύπρο, ζούμε σε ένα χάος και το τι συμβαίνει στη Γάζα, την Ουκρανία, τη Συρία είναι πολύ δυσάρεστο.
Ελπίζω η ΕΕ να έχει αντιληφθεί ότι πρέπει να αναλάβει ηγετικό ρόλο σε πολλά πράγματα.
